อ่านตอนเก่าๆ คลิกที่ลิ้งค์ข้างล่างครับ
ตอนที่ 4: ชิมชาหลงจิ่ง ชมโชว์ราชวงศ์ซ่ง
ตอนที่ 5: ซูโจว เวนิสแห่งเมืองจีน
ตอนที่ 6: อู๋ซี เมืองไข่มุกและพระใหญ่ที่สุดในโลก

ระหว่างทางเดินเจอเรือลำนี้ สวยดี

ด้านหน้าวัดจี้กง
หลังจากล่องทะเลสาปซีหูเสร็จแล้ว เราก็ลงเรือที่ท่า
เดินไปอีกหน่อยก็จะไปถึงวัดหลิงหยิง หรือ วัดจิ้งฉือ (วัดจี้กง)
ตั้งอยู่บนภูเขาน่านผิงทางทิศใต้ของทะเลสาบซีหู เป็นวัดเก่าแก่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์โจว
ถูกบูรณะซ่อมแซมในสมัยราชวงศ์ซ่ง เนื่องจากไฟไหม้
และได้เปลี่ยนชื่อจากวัดซิวหลิงเป็นวัดจิ้งฉือในปัจจุบัน ซึ่งแปลว่า สะอาด บริสุทธิ์
ในสมัยราชวงศ์หมิง (1985) ได้มีการบูรณะซ่อมแซมอีกครั้ง
ภายในวัดประกอบด้วย

วิหารหวังเตี้ยน ซึ่งเป็นที่ประดิษฐาน พระสังกระจาย หลวงพ่อเว๋โถ

วิหารต้าชงเปาเตี้ยน เป็นวิหารหลักใหญ่ที่สุดของวัด

ภายในประดิษฐานพระประธานขนาดใหญ่ซึ่งอยู่บนดอกบัว ทำจากทองแดง หนัก 60 ตัน

ด้านหลังพระประธานเป็นพระจี้กง
นอกจากนี้ยังมีวิหารเวินเติ้น ภายในมีพระโพธิสัตว์เจ้าแม่กวนอิมพันมือ พระจี้กง
บ่อน้ำขนไม้ ที่พระจี้กงแสดงอภินิหาร และยังมีหอระฆังสูง 3 เมตร ภายในบรรจุทองแคงหนัก 40 ตัน
ซึ่งชาวญี่ปุ่นได้มอบให้ทางวัดในปี 1986

อะไรไม่รู้ แต่เห็นสวยดี

หออะไรนะที่เห็นจากแม่น้ำเมื่อวานน่ะ
เสียดายอยู่อย่างที่ผมไม่ได้ฟังพวกประวัติอะไรมาเลย ก็เลยไม่สามารถเล่าได้
มีเกร็ดเล่าให้ฟังนิดหน่อยเรื่อง ห้องน้ำ
ห้องน้ำที่วัดนี้เป็นแบบดั้งเดิมของจีนเลยนะ คือว่า ไม่มีประตู ฝากั้นห้องก็จะเตี้ยๆ สูงซักครึ่งเมตรเอง
ลองนึกสภาพตามดิว่าเวลาไปปลดทุกข์จะเป็นยังไง
เหนื่อยแล้ว มาต่อพรุ่งนี้แล้วกันนะ