วันนี้ออกไปธุระข้างนอก แวะไปการท่องเที่ยวมาเลย์ที่ตึกลิเบอร์ตี้
เจอคนน่ารักมากมายบนรถไฟฟ้า มองไปมองมา เหมือนหมามองเครื่องบิน

แวะซื้อขนมที่ร้านคิม ละลายทรัพย์ แพงอิ๊[อ๋าย
เค้กหน้านิ่มสองชิ้น เอแคลร์หกชิ้น 100 บาท
เสียดายตังค์

เดินต่อไปจ่ายบัตรเครดิต SCBT
พนักงานสาวสวยรีบเข้ามาช่วยพาไปฝากใส่ซอง ไม่ต้องต่อคิว
แถมกรอกแบบฟอร์มให้ด้วย
เธอน่ารักจริงๆ

เดินต่อไปอีกหน่อย เก็บเช็ครายได้จากน้ำพักน้ำแรงก้อนหนึ่ง
กระเป๋าตุง เพราะจะมีเงินแล้ว

เดินเหนื่อยมาก
จากดุสิตเรื่อยมาทางสีลม อ้อมเข้านราธิวาส ออกสาทร
เดินย้อนกลับไปทางสวนลุมไนท์
ผลน่ะเหรอเท้าพอง

ผ่านออฟฟิสแฟนเก่าด้วย
กะว่าจะเอาขนมไปฝากไว้เซอร์ไพรส์หน่อย
แต่ ไม่ดีกว่า
ชีวิตเราก็ต้องการความหวานบ้าง แม้จะเป็นแค่หวานจากขนมก็ตาม

เดินผ่านหน้าตึกไป ขึ้นรถไฟฟ้า
แวะซื้อไก่ทอดเค็มๆ เหนียวๆ แต่ก็ซื้อบ่อยๆ

กลับบ้าน

อยากรู้จักคนคนหนึ่ง
ได้รู้จักแล้ว หน้าตาน่ารักดี
แต่ไม่กล้าจีบ
หมากับเครื่องบินมันคนละสปีชีส์

คนน่ารัก เป็นคนมีบุญ
คนไม่น่ารัก คงลืมทำบุญ
คนน่ารัก มีแต่คนรัก
คนไม่น่ารัก มีแต่รัก รัก รัก
แล้วก็สมหวัง (ชื่อดั้งเดิมคือแห้ว)


อยากจะลองรักคนไม่น่ารักบ้างไหม?

ช่วยไปน่ารักไกลๆ หน่อย
แดนบีม

อยากฟังคลิกปุ่ม Play